Wydawca treści Wydawca treści

Hodowla lasu

Podstawowym zadaniem hodowli lasu jest zachowanie i wzbogacanie lasów istniejących (odnawianie) oraz tworzenie nowych (zalesianie), z respektowaniem warunków przyrodniczych i procesów naturalnych. Hodowla lasu obejmuje zbiór i przechowywanie nasion drzew, produkcję sadzonek na szkółkach, zakładanie oraz pielęgnację i ochronę upraw leśnych oraz drzewostanów.

Hodowla lasu korzysta z dorobku nauk przyrodniczych, m.in. klimatologii, gleboznawstwa, botaniki czy fizjologii roślin. W pracach hodowlanych leśnicy dążą do dostosowania składu gatunkowego lasu do siedliska. Dzięki temu las jest bardziej odporny na zagrożenia.

Las, jeśli nie powstał w sposób naturalny, jest sadzony przez leśników. Sadzonki hoduje się w szkółkach. Uprawy są poddawane zabiegom pielęgnacyjnym i ochronnym. Mają one stworzyć optymalne warunki wzrostu dla drzew najbardziej pożądanych w składzie gatunkowym rosnącego drzewostanu. Ostatnim elementem hodowli jest wycinka drzew dojrzałych, tak aby możliwe było odnowienie lasu, w sposób optymalny dla wymagań rosnących gatunków drzew.

Przeczytaj więcej na stronie lasy.gov.pl.

Nasze nadleśnictwo w 2020 roku odnowiło las na powierzchni około 181 ha. W czasie sadzenia nowego pokolenia lasu staramy się  jak najlepiej dopasować skład drzewostanu do warunków siedliskowych. W celu wzbogacenia różnorodności hodowanych lasów część nowego pokolenia powstaje w wyniku inicjowanych przez leśników odnowień naturalnych.

W celu zapewnienia lepszego „startu" młodych roślin, które posadzimy lub pojawią się z obsiewu naturalnego konieczne jest przygotowanie gleby pod sadzenie lub pod obsiew.

W miarę pojawiających się  gruntów porolnych wykonujemy ich zalesienia – w ramach programu zwiększania lesistości kraju.

Prawidłowy rozwój drzew wymaga prowadzenia różnorodnych zabiegów pielęgnacyjnych. Rozmiar tych prac uzależniony jest od potrzeb poszczególnych fragmentów lasu. Pielęgnowanie gleby w uprawach leśnych wykonane w ubiegłym roku  na powierzchni ok. 371 ha ma umożliwić sadzonkom lepszy rozwój przez ograniczenie wzrostu chwastów. Następnie wykonuje się stopniowe przerzedzanie przyszłego drzewostanu poprzez wykonanie cięć pielęgnacyjnych nazywanych kolejno: czyszczeniami wczesnymi, czyszczeniami późnymi. Rozmiar tych prac był następujący w skali jednego roku: czyszczenia wczesne ok. 165 ha, czyszczenia późne ok. 205 ha.

W tym roku będziemy także kontynuować programy – Strategii Lasów dla gatunków rzadkich Czereśnia Ptasia i Wiąz pospolity oraz program Ochrony i Restytucji Cisa.

Tekst A.Lipka

Melioracje wodne

Istotną rolę w funkcjonowaniu gospodarki leśnej ma sieć rowów melioracyjnych. Wszystkie cieki wymagające konserwacji, udrożnienia i oczyszczenia zostały ujęte w planie na 2021 rok. Zaniedbania związane z utrzymaniem urządzeń w dobrym stanie skutkują podtopieniem drzewostanów, powodują utrudnienia w dostępnością pozycji i w konsekwencji mogą przyczynić się do wymoknięcia upraw. W ubiegłym roku dokonaliśmy konserwacji rowów na odcinku 750 mb. Konserwacja rowów polega na oczyszczeniu trasy rowu z krzaków i gałęzi, odmuleniu dna rowu oraz wykoszeniu skarp ze zbędnej roślinności. Utrzymanie urządzeń melioracyjnych w należytym stanie wpływa bezpośrednio na zachowanie odpowiedniego mikroklimatu w ekosystemie leśnym.

Tekst M.Rams

 

 


Szkółka leśna

W roku 1997 na terenie Nadleśnictwa Kliniska powstała Szkółka Gospodarcza w Sownie. Ogólna powierzchnia szkółki wynosi - 11,04 ha  w tym aktualna powierzchnia produkcyjna wynosi – 4,20 ha. Na szkółce hodowane są sadzonki drzew oraz krzewów do sadzenia w ramach odnowienia lasu oraz prac zalesieniowych na gruntach porolnych. Sadzonki wyprodukowane na naszej szkółce są również przeznaczane do sprzedaży detalicznej na potrzeby lokalnej ludności.

Ze względu na specyfikę siedlisk  pod produkcją leśną w Nadleśnictwie Kliniska głównym gatunkiem lasotwórczym hodowanym na szkółce jest sosna. Oprócz tego hodujemy inne gatunki iglaste oraz dęby, buki, klony, olsze i inne.

W ofercie produkcyjnej szkółki znajdują się głównie gatunki lasotwórcze takie jak : Sosna pospolita, Świerk pospolity, Dąb bezszypułkowy, Dąb szypułkowy, Buk, Brzoza brodawkowata, Olsza czarna, oraz gatunki domieszkowe: Lipa drobnolistna, Klon zwyczajny, Klon jawor, Jarząb, a także gatunki krzewów biocenotycznych : Głóg drobnoszyjkowy, Jabłoń, Róża drobnolistna, Śliwa wiśniowa.

Oprócz wymienionych wyżej gatunków Szkółka Gospodarcza w Sownie prowadzi również sprzedaż kilku gatunków krzewów ozdobnych. 

 

Cennik na sadzonki drzew i krzewów produkowanych na Szkółce Gospodarczej Nadleśnictwa Kliniska


Polecane artykuły Polecane artykuły

Powrót

Lasy nadleśnictwa

Lasy nadleśnictwa

Nadleśnictwo Kliniska zarządza gruntami Skarbu Państwa o łącznej powierzchni 23806,49 ha.  

Lesistość w zasięgu terytorialnym (71 tys. ha) wynosi 33,4%

Lasy Nadleśnictwa tworzy 108 kompleksów. Pomimo pozornie dużej ilości kompleksów, Nadleśnictwo charakteryzuje się zwartymi lasami.

Grunty Nadleśnictwa położone są w sąsiedztwie dużych miast takich jak Szczecin, Stargard, Goleniów.

W zasięgu powiatów: goleniowskiego, stargardzkiego, gryfińskiego i miasta Szczecin grunty położone są w niżej wymienionych gminach:

  • Goleniów - 12 543,06 ha
  • Maszewo - 202,46 ha
  • Stargard  - 2930,51eha
  • Kobylanka - 7100,37 ha
  • Stara Dąbrowa - 316,32 ha
  • Stare Czarnowo - 27,84 ha

oraz w miastach: ·

  • Goleniów – 35,58 ha
  • Szczecin - 650,36 ha

Nadleśnictwo Kliniska jest nadleśnictwem jednoobrębowym o nazwie Kliniska w skład którego wchodzi 13 leśnictw: Jankowo, Zabrodzie, Rurzyca, Pucko, Strumiany, Załom, Poczernin, Sowno, Wielgowo, Cisewo, Niedźwiedź, Morawsko, Bącznik.

      Pod względem przyrodniczo – leśnym obszar ten wchodzi w skład I Krainy Bałtyckiej, dzielnicy Szczecińskiej, stanowiąc południową część Puszczy Goleniowskiej.
Rzeźba terenu Nadleśnictwa Kliniska ukształtowana została w stadiale pomorskim ostatniego zlodowacenia – w plejstocenie oraz po ustąpieniu lodowca w okresie  współczesnym-holocenie.

       Powierzchniową warstwę utworów geologicznych obszaru Nadleśnictwa tworzą przede wszystkim utwory czwartorzędowe głównie plejstoceńskie, zlodowacenia północnopolskiego (bałtyckiego), stadiału głównego, fazy pomorskiej. Znacznie mniejszą powierzchnię zajmują młodsze utwory-holoceńskie. Są to piaski rzeczne w dolinach cieków i osady organiczne. Część powierzchni zajmują utwory eoliczne. Okres ich powstania określa czwartorzęd nierozdzielny. Tworzyły się na przełomie plejstocenu i holocenu. 

       Grunty Nadleśnictwa położone są w typie klimatu Krainy Wielkich Dolin, w krainie Szczecińskiej. Charakteryzuje się on tym, iż jest bardziej morski, łagodniejszy. Klimat obszaru Nadleśnictwa jest korzystny dla rozwoju roślinności drzewiastej dzięki łagodnym temperaturom i dużej wilgotności powietrza (wpływ sąsiedztwa Zalewu Szczecińskiego).

       Gatunki liściaste w takich warunkach klimatycznych mogą zajmować gleby uboższe niż w głębi lądu, znajdując tu dobre warunki wegetacyjne. Średnia temperatura roczna wynosi blisko 90C, zaś długość okresu wegetacyjnego 215 – 220 dni. Częstym zjawiskiem, powstałym w wyniku przemieszczania się obszarów barycznych o znacznej różnicy ciśnień atmosferycznych, są powtarzające się cyklicznie wiatry huraganowe, powodujące znaczne szkody w drzewostanach Nadleśnictwa.

Nadleśnictwo Kliniska położone jest w dorzeczu rzeki Odry, w zlewniach rzeki Iny, rzeki Płoni, Jez. Dąbie oraz Jez. Miedwie.

Ogólnie można stwierdzić, że klimat obszaru nadleśnictwa jest korzystny dla rozwoju roślinności drzewiastej dzięki łagodnym temperaturom i dużej wilgotności powietrza.

Na zagrożenie środowiska przyrodniczego największy wpływ ma  obniżający się poziom wód gruntowych, zwierzyna płowa oraz szkodniki owadzie. Istotny negatywny wpływ na lasy Nadleśnictwa  Kliniska mają z uwagi na położenie czynniki antropogeniczne.