Wydawca treści Wydawca treści

OHZ

Nadleśnictwo Kliniska nadzoruje i sprawuję kontrolę nad gospodarkę łowiecką w 8 obwodach – dzierżawionych przez 6 Kół Łowieckich, z czego 2 obwody są leśnymi, a pozostałe 5 polnymi. Samodzielnie Nadleśnictwo Kliniska prowadzi gospodarkę łowiecką na terenie 1 obwodu łowieckiego nr 162 wyłączonego z form dzierżawnych, stanowiącego Ośrodek Hodowli Zwierzyny (OHZ).

Ośrodek Hodowli Zwierzyny rozciąga się na powierzchni 17 161 ha, z czego tereny leśne stanowią ponad 73 %, zajmując powierzchnię – 12 611,5 ha. Swoim zasięgiem obejmuje powiaty goleniowski i stargardzki. Rozprzestrzenia się aż do miast tj. Stargard, Goleniów, Szczecin.

Obwód ten wyposażony jest w urządzenia łowieckie tj. lizawki – około 300 szt., ambony -90 szt. i zwyżki – 211 szt..

Gospodarka łowiecka na terenie Nadleśnictwa ma na celu przede wszystkim dostosowanie liczebności oraz struktury wiekowej i płciowej zwierząt łownych do poziomu, który zapewniłby możliwość realizacji głównych celów gospodarki leśnej oraz rolnej. W związku z tym, oprócz prowadzenia odstrzałów na poziomie redukcyjnym, podejmowane są działania zmniejszające szkody powodowane przez zwierzynę zarówno w lesie jak i na polach uprawnych. Działania te to głównie utrzymywanie w jak najwyższym stanie agrotechnicznym oraz gospodarowanie poletkami zgryzowymi jak i poletkami uprawnymi, a także zakładanie stałych pasów zaporowych dla zwierzyny poprzez wykładanie karmy w stałych miejscach w głębi lasu imitujących naturalne warunki, (w obszarach, na których nie wyrządzi szkód) i maksymalne opóźnienie wyjścia na żer zwierzyny. Dla radykalnego podniesienia skuteczności zabezpieczania upraw rolnych, przed zniszczeniami powodowanymi przez dziką zwierzynę, zbudowaliśmy w sumie dziesiątki kilometrów bezpiecznych ogrodzeń zarówno z siatki leśnej jak i ogrodzeń z możliwością wykorzystania elektryczności, jak i stałego monitoringu z wykorzystaniem urządzeń fotooptycznych, które pomagają w stałej ochronie pól uprawnych na terenie wszystkich wsi położonych w zasięgu granic naszego OHZ.

Jednocześnie dużą uwagę przywiązujemy do warunków bezpieczeństwa przy wykonywaniu polowań, zarówno indywidualnych jak i zbiorowych. Stąd kładziemy nacisk na stałą poprawę jakości posiadanych urządzeń łowieckich jak i ich stanu technicznego, stały monitoring. Wyposażamy łowisko w nowe - bezpieczne ambony oraz stałe i przenośne zwyżki, przy użyciu których staramy się chronić najbardziej zagrożone obszary leśne i pola uprawne.

Na obszarze leżącym w zasięgu administracyjnym Nadleśnictwa Kliniska, a tym samym na terenie OHZ, występują następujące duże dzikie zwierzęta łowne tj: jeleń, sarna, dzik.

Występują także zwierzęta objęte Ustawą o Ochronie Przyrody tj.:

Wilk szary – ochrona ścisła – bardzo liczna populacja na terenie całego Nadleśnictwa Kliniska, dokumentowana także przez pracowników Nadleśnictwa oraz turystów korzystających z odpoczynku w lesie.

Łoś europejski – ochrona ścisła – osobniki przechodnie pojedyncze oraz osobniki stałe w ilości 2-3 osobników różnopłciowych.

Żubr europejski – ochrona ścisła- pojedynczy osobnik przechodni.

Bóbr europejski – częściowa ochrona gatunkowa – liczna populacja na terenie całego Nadleśnictwa Kliniska.

Od 4 lat zaobserwowaliśmy zwiększoną liczebność populacji wilka oraz wzmożoną jego aktywność żerową. Wilki są już widywane nie tylko przez myśliwych podczas polowań na dziki nocą ale także  w dzień, przez ludzi korzystających z uroków i darów lasu (podczas zbioru jagód oraz grzybobrania). Obserwowano zarówno pojedyncze osobniki jak i całe watahy. Coraz częściej daje się słyszeć charakterystyczne odgłosy stanowiące wzajemne nawoływanie się tych zwierząt na wspólne łowy. Zauważamy, że tak liczna obecność tego drapieżnika powoduje duży niepokój wśród pozostałej zwierzyny, większą ich migrację po obszarach leśnych i polnych oraz zmianę utartych wcześniej szlaków wędrówek za żerem i samych miejsc żerowania. Tropy wilków pokrywające się z tropami roślinożerców, potwierdzają tylko ich dużą aktywność w terenie i ciągłe niepokojenie swoich potencjalnych ofiar. Wilk jako największy i nie mający żadnego wroga drapieżnik, występujący na naszym terenie, dysponuje doskonałym węchem, który pozwala mu na polowanie non stop bez względy na porę dnia. W rejonach łowiska, dotychczas zasobnych w sarnę, zaobserwowano drastyczny spadek jej liczebności. Rzadziej niż kiedykolwiek widzi się lochy prowadzące liczną gromadkę warchlaków a jelenie, wśród których obserwujemy znaczny spadek młodych osobników, wykazują wyjątkową ostrożność i płochliwość.

Sytuacja ta, w połączeniu z zagrażającą nam coraz poważniej epizootią ASF  (Afrykański Pomór Świń) i skutkami podejmowanych profilaktycznych działań, z całą pewnością wpływa i dalej będzie wpływać niekorzystnie na całościowe funkcjonowanie naszego OHZ oraz innych obwodów łowieckich - wydzierżawionych kołom łowieckim.

W związku z nowym czynnikiem, który ma znaczący wpływ na populację zwierzyny bytującej na terenach Ośrodka Hodowli Zwierzyny i nie tylko, jakim jest ASF, który jest śmiertelnie groźny dla dzików ale bezpieczny dla człowieka i innych zwierząt, Nadleśnictwo realizuje zalecane działania profilaktyczne takie jak utylizacja patrochów po pozyskiwanych dzikach oraz zabezpieczanie pojemników na odpadki przy parkingach leśnych, a także w kategoriach podwyższonych obostrzeń ASF czyli II,III stosowanie się do wytycznych oraz zaleceń w walce z powyższym wirusem ASF.

Oprócz możliwości polowań, na terenie OHZ Nadleśnictwa Kliniska istnieją idealne warunki do obserwacji zwierzyny w jej naturalnym środowisku. Wiosną możemy spotkać miłośników przyrody, wyposażonych w aparaty fotograficzne, kamery czy magnetofony, którzy chcą oglądać i utrwalać budzenie się przyrody po okresie zimowym, pojawianie się młodych zwierząt: cieląt, koźląt, warchlaków-pasiaków oraz młodych wilków, lisków i borsuków. Od czasu do czasu możemy również usłyszeć nawoływanie się żurawi lub „chrapanie" słonek. Jeśli ktoś ma dużo szczęścia to może nawet spotkać potężnego łosia, których pojedyncze osobniki od czasu do czasu bywają widywane na naszym terenie są to tzw. Osobniki przechodnie. Obserwacje całoroczne, prowadzone przez najbardziej wytrwałych, umożliwiają im zarejestrowanie prawdziwego życia toczącego się pośród dzikiej przyrody.

Apelujemy, przy tej okazji, do miłośników "podglądania" przyrody aby potajemnie nie budowali zamaskowanych - naziemnych kryjówek tylko swój ewentualny pobyt  w łowisku, w celach obserwacji zwierząt, starali się uzgadniać z Leśniczym ds. gospodarki łowieckiej, od których na pewno uzyskają informacje na temat planowanych polowań indywidualnych i zbiorowych oraz rejonów najczęściej opolowywanych przez myśliwych. W ramach wzajemnej wymiany informacji pracownicy służby terenowej ds. gospodarki łowieckiej chętnie wskaże ambonę lub zwyżkę, z której będzie można bezpiecznie, jednocześnie nie przeszkadzając w wykonywaniu polowania, obserwować przyrodę.

 

Kontakt z Leśniczym ds. gospodarki Łowieckiej:

Jan Kurek tel. 606 802 818

 

Tekst: Jan Kurek


Gospodarka łowiecka

                               

W lasach żyje ok. 60 proc. z 618 gatunków kręgowców występujących w Polsce. Rozwój cywilizacji zachwiał odwieczną równowagą i regułami obowiązującymi w ekosystemach leśnych, co wpływa także na bytujące tam zwierzęta. Dlatego obecnie ich liczebność, sposoby opieki nad nimi, a także możliwości zapobiegania szkodom od zwierzyny – reguluje prawo: polskie i unijne.

Łowiectwo jest elementem ochrony środowiska przyrodniczego – tak definiuje je ustawa „Prawo łowieckie" z 1995 r. Zwierzęta łowne (20 proc. gatunków ssaków i 12 proc. ptaków występujących w Polsce) są dobrem ogólnonarodowym i własnością Skarbu Państwa. Gospodarowaniem zwierzyną łowną, zgodnie z zasadami ekologii oraz racjonalnej gospodarki leśnej, rolnej i rybackiej, zajmują się myśliwi zrzeszeni w Polskim Związku Łowieckim oraz leśnicy.

Przeczytaj więcej o łowiectwie 


Najnowsze aktualności Najnowsze aktualności

Powrót

Zagrożenie pożarowe w lasach. Apel o ostrożność

Zagrożenie pożarowe w lasach. Apel o ostrożność

Upalne i suche dni zwiększają ryzyko pożarów w lasach. W wielu regionach kraju ściółka leśna jest bardzo przesuszona, a wysoka temperatura, niska wilgotność powietrza i wiatr sprzyjają szybkiemu rozprzestrzenianiu się ognia.

 

Leśnicy apelują do wszystkich odwiedzających lasy o zachowanie szczególnej ostrożności. Większość pożarów lasów w Polsce powstaje w wyniku działalności człowieka – najczęściej przez nieostrożne obchodzenie się z ogniem, wyrzucanie niedopałków papierosów czy rozpalanie ognisk w miejscach niedozwolonych.

Lasy Państwowe stale monitorują sytuację

 

Szeroko o ochronie przeciwpożarowej pisaliśmy w artykule„Wiosną rośnie zagrożenie pożarowe w lasach”

Lasy Państwowe od lat prowadzą jeden z najbardziej rozwiniętych systemów ochrony przeciwpożarowej lasów w Europie. Jego zadaniem jest jak najszybsze wykrywanie pożarów i sprawne prowadzenie działań gaśniczych.

System ochrony przeciwpożarowej obejmuje m.in.:

  • sieć wież i punktów obserwacyjnych monitorujących rozległe obszary leśne,
  • patrole naziemne i lotnicze,
  • punkty alarmowo-dyspozycyjne koordynujące działania ratownicze,
  • dojazdy pożarowe i punkty czerpania wody,
  • system prognozowania zagrożenia pożarowego lasu.

Leśnicy apelują do wszystkich odwiedzających lasy o zachowanie szczególnej ostrożności. Większość pożarów lasów w Polsce powstaje w wyniku działalności człowieka – najczęściej przez nieostrożne obchodzenie się z ogniem, wyrzucanie niedopałków papierosów czy rozpalanie ognisk w miejscach niedozwolonych.

Lasy Państwowe stale monitorują sytuację

Szeroko o ochronie przeciwpożarowej pisaliśmy w artykule„Wiosną rośnie zagrożenie pożarowe w lasach”

Lasy Państwowe od lat prowadzą jeden z najbardziej rozwiniętych systemów ochrony przeciwpożarowej lasów w Europie. Jego zadaniem jest jak najszybsze wykrywanie pożarów i sprawne prowadzenie działań gaśniczych.

System ochrony przeciwpożarowej obejmuje m.in.:

  • sieć wież i punktów obserwacyjnych monitorujących rozległe obszary leśne,
  • patrole naziemne i lotnicze,
  • punkty alarmowo-dyspozycyjne koordynujące działania ratownicze,
  • dojazdy pożarowe i punkty czerpania wody,
  • system prognozowania zagrożenia pożarowego lasu.

Leśnicy apelują do wszystkich odwiedzających lasy o zachowanie szczególnej ostrożności. Większość pożarów lasów w Polsce powstaje w wyniku działalności człowieka – najczęściej przez nieostrożne obchodzenie się z ogniem, wyrzucanie niedopałków papierosów czy rozpalanie ognisk w miejscach niedozwolonych.

Lasy Państwowe stale monitorują sytuację

Szeroko o ochronie przeciwpożarowej pisaliśmy w artykule„Wiosną rośnie zagrożenie pożarowe w lasach”

Lasy Państwowe od lat prowadzą jeden z najbardziej rozwiniętych systemów ochrony przeciwpożarowej lasów w Europie. Jego zadaniem jest jak najszybsze wykrywanie pożarów i sprawne prowadzenie działań gaśniczych.

System ochrony przeciwpożarowej obejmuje m.in.:

  • sieć wież i punktów obserwacyjnych monitorujących rozległe obszary leśne,
  • patrole naziemne i lotnicze,
  • punkty alarmowo-dyspozycyjne koordynujące działania ratownicze,
  • dojazdy pożarowe i punkty czerpania wody,
  • system prognozowania zagrożenia pożarowego lasu.
 

 

 

 

O systemie ochrony przeciwpożarowej w Lasach Państwowych przeczytasz w najnowszym numerze Ech Leśnych, w artykule naszego kolegi Jana Kaczmarowskiego - leśnika i pożarnika, "Wspólna gra" (strona 54).

W okresach największego zagrożenia leśnicy prowadzą wzmożony monitoring terenów leśnych. Dzięki temu wiele pożarów wykrywanych jest już w początkowej fazie, co pozwala ograniczyć ich skutki i powierzchnię objętą ogniem. Część jednostek Lasów Państwowych rozpoczęła też specjalne akcje, np. w nadleśnictwach z terenu szczecińskiej dyrekcji regionalnej ruszyła akcja „Podpalacz”.

Szczególna uwaga strażników zostanie skierowana na:

  • miejsca o nasilonym ruchu turystycznym – tereny wykorzystywane w celach wypoczynkowych, biwakowych oraz innych aktywności, które mogą generować ryzyko wybuchu pożaru,

  • naruszenia przepisów przeciwpożarowych – w tym bezwzględne egzekwowanie zakazu rozniecania ognia poza miejscami do tego wyznaczonymi (art. 82 Kodeksu wykroczeń),

  • zaśmiecanie lasów – przeciwdziałanie zanieczyszczaniu terenów zielonych (art. 162 Kodeksu wykroczeń),

  • nielegalne wjazdy pojazdami – kontrole pod kątem ruchu i parkowania pojazdów silnikowych w miejscach niedozwolonych (art. 161 Kodeksu wykroczeń). 

Ochrona lasów zależy od nas wszystkich

 

Przypominamy, że w lesie i w odległości do 100 metrów od jego granicy nie wolno używać otwartego ognia poza miejscami do tego wyznaczonymi. Nie należy również pozostawiać śmieci ani wyrzucać niedopałków papierosów.

Jeżeli zauważysz dym lub ogień w lesie, natychmiast powiadom służby ratunkowe, dzwoniąc pod numer 112. Szybka reakcja może zapobiec rozprzestrzenieniu się pożaru i uratować cenne fragmenty przyrody.

Bezpieczeństwo polskich lasów jest wspólną odpowiedzialnością. W czasie upałów wystarczy chwila nieuwagi, by doszło do pożaru. Zachowajmy ostrożność i wspólnie chrońmy lasy przed ogniem.