Wydawca treści Wydawca treści

Drewno

Czy mogę zebrać na opał leżące w lesie drewno, gdzie mogę kupić drewno opałowe, czy leśnicy sprzedają świąteczne choinki - odpowiedzi na te i inne pytania.

Czy mogę zebrać na opał leżące w lesie drewno? Czy mogę wyciąć kilka gałązek na stroisz?

Leżące w lesie drewno nie może zostać zabrane bez zgody i wiedzy leśniczego. Podobnie nie można samodzielnie wycinać gałązek na stroisz, zbierać mchu czy porostów na wianki lub stroiki, czy pozyskiwać chrustu brzozowego na miotły. Las i każdy jego element jest dobrem społecznym, ale stanowi majątek skarbu państwa, którym zarządzają w imieniu społeczeństwa leśnicy.

Każde nadleśnictwo w kraju ma określone zasady i procedury korzystania z tego majątku, cennik drewna i stroiszu. W lasach jest wiele chronionych w różny sposób miejsc i obiektów, które łatwo zniszczyć. Leśnicy mają pełną wiedzę na temat lasu, w którym gospodarują i chętnie pomogą w racjonalnym i zgodnym z prawem korzystaniu z niego. Dlatego najpierw odwiedźmy kancelarię leśniczego, gdzie uzyskamy pełne informacje.

Gdzie mogę kupić drewno opałowe?

Sprzedaż drewna w nadleśnictwach odbywa się zgodnie z zarządzeniem dyrektora generalnego Lasów Państwowych. Dla klientów pragnących zakupić większe ilości drewna, prowadzących działalność gospodarczą (związaną z przerobem drewna) sprzedaż odbywa się poprzez Portal Leśno-Drzewny, na którym nabywcy po zarejestrowaniu się składają swoje oferty zakupu. Nadleśnictwa dodatkowo organizują przetargi na drewno w serwisie www.e-drewno.pl, w których mogą brać udział zarówno firmy jak i osoby fizyczne.

Dla klientów detalicznych każde nadleśnictwo posiada w sprzedaży drewno opałowe i drobne ilości drewna użytkowego (żerdzie, papierówka, kopalniak, czasem słupki grodzeniowe). Sprzedaż detaliczna odbywa się tylko na podstawie gotówkowej zapłaty za drewno przed wydaniem go z lasu. Zajmują się nią leśniczowie w swoich kancelariach w wyznaczone dni tygodnia. Jest też możliwość zakupu drewna w biurze nadleśnictwa.

Także w każdym leśnictwie jest możliwość samodzielnego wyrobienia i zakupienia drobnicy czy trzebionki opałowej w atrakcyjnych cenach (drewno PKN) według lokalnie ustalonych zasad. Szczegółowe informacje można uzyskać w każdej leśniczówce.

Na czym polega samowyrób drewna opałowego?

Samowyrób drewna, czyli pozyskanie go w systemie PKN (pozyskanie kosztem i staraniem nabywcy) to najtańszy sposób zaopatrzenia się w drewno. Każde leśnictwo w kraju, oprócz sprzedaży drewna opałowego pozyskanego kosztem skarbu (gotowe do wywozu wałki opałowe) posiada określoną pulę drewna  (najczęściej drobnicy: gałęzi i trzebionki opałowej) przeznaczoną do zaopatrzenia w drewno opałowe lokalnego rynku.

W tym celu należy zgłosić się do miejscowego leśniczego, który wyznaczy miejsce wyrobu drewna (gałęzie i odpady drzewne po wykonanym zrębie, trzebieży lub czyszczeniu), przeszkoli z zasad bhp, ustali zasady przygotowania drewna i wystawi pisemne zezwolenie na wyrób. Jest ono jednocześnie zezwoleniem na wjazd do lasu w celu dotarcia do miejsca wyrobu drewna. W wyznaczonym terminie leśniczy dokona pomiaru i wyceny drewna i sprzeda je nabywcy, wystawiając dokument-asygnatę będący dowodem zakupu.

Nie każde drewno w lesie przeznaczone jest na opał, dlatego to leśniczy wyznacza nabywcy miejsce i rodzaj drewna do samowyrobu oraz określa zasady współpracy, których należy ściśle przestrzegać.

Które drewno będzie najlepsze na opał i jakie powinno mieć parametry?

Każdy klient leśniczówki ma swoje indywidualne preferencje co do rodzaju drewna opałowego. Zwykle najważniejsze jest kryterium cenowe. Chcemy, żeby drewno dało nam jak najwięcej energii, za jak najniższą cenę. W tym przypadku pomiędzy drewnem iglastym i liściastym nie ma większej różnicy. To pierwsze jest tańsze i łatwiej dostępne, a także zawiera więcej żywic i ligniny, które decydują o wartości opałowej drewna. Drewno liściaste ma  jednak większą gęstość, a więc ta sama jego objętość co drewna iglastego (a przy zakupie płacimy za objętość, a nie wagę) da nam więcej energii.

Które drewno jest dla nas lepsze może zależeć od rodzaju pieca i paleniska. Drewno jest paliwem stałym, ale spala się głównie jako gaz drzewny wysokim płomieniem. Dlatego do dobrego spalania potrzebne jest duże palenisko, które zapewnia odpowiednią ilość bogatego w tlen powietrza. Mając mniejsze palenisko powinniśmy zdecydować się na drewno liściaste. Piec przygotowany do spalania węgla czy koksu w ogóle nie nada się do palenia drewnem.

Ważną sprawą jest też wilgotność drewna. Piękny, liściasty opał będzie spalał się kiepsko, gdy nie jest należycie wysuszony (sezonowany). W świeżo ściętym, zielonym drewnie woda może stanowić nawet połowę wagi. Źle wysuszone drewno wpływa też na osadzanie się smoły w kominie, na szybie kominka czy elementach pieca. Dlatego też tak wiele osób za „złote drewno" na opał uważa drewno akacjowe, które nawet świeże zawiera bardzo mało wody.

O fachową poradę dotyczącą opału możemy zawsze poprosić leśniczego, u którego zaopatrujemy się w drewno.

Czy leśnicy sprzedają świąteczne choinki?

Leśnicy czasem jeszcze sprzedają świąteczne choinki, choć staje się to powoli domeną prywatnych szkółek i przedsiębiorców. Aby zakupić choinkę prosto z lasu, należy skontaktować się z miejscowym nadleśnictwem lub bezpośrednio z leśniczym. Sprzedaż dokonywana jest najczęściej za pomocą asygnaty według zasad przyjętych dla sprzedaży drewna. Część nadleśnictw prowadzi plantacje choinkowe lub przygotowuje świąteczne choinki w swoich szkółkach, czasem sprzedawane są też drzewka pochodzące z planowanych zabiegów gospodarczych. Nie ma natomiast możliwości, aby samodzielnie wybrać się do lasu i wyciąć upatrzone drzewko.

Warto też pamiętać, że wyhodowanie 1,5-3 m choinki trwa od 8 do 15 lat.

Czy kubik drewna stosowego to to samo co metr drewna?

- Panie leśniczy! Chciałem kupić 10 metrów drewna opałowego w wałkach, a pan napisał na asygnacie tylko 6,5 kubika… - takie wątpliwości dość często pojawiają się u nabywców drewna. Podobne z pozoru pojęcia kryją zupełnie inne wartości – jeśli kupimy metr sześcienny (kubik) opału, będziemy go mieli często prawie dwa razy więcej niż przy zakupie drewna mierzonego w metrach przestrzennych.

Metr przestrzenny (mp) określa ilość drewna w korze ułożonego w pryzmę o wymiarach 1 x 1 x 1 m. Są to wałki drewna pomierzone razem z wolnymi przestrzeniami pomiędzy nimi. To pomocnicza, szacunkowa miara drewna.

Kubik, to potoczna nazwa metra sześciennego. 1m3 określa  ilość czystego, pozbawionego kory drewna, jaka mieści się w pryzmie o wymiarach 1 x 1 x 1 m przy założeniu, że między poszczególnymi wałkami nie ma wolnych przestrzeni. Jest to więc kostka litego drewna 1x1x1m, czyli wartość czysto hipotetyczna. Jest to podstawowa, oficjalna miara drewna, służąca do ewidencji ilości drewna.

Cena przy zakupie jest naliczana według liczby m3. Istnieją specjalne przeliczniki mp na m3 i odwrotnie, różne w zależności od rodzaju i długości drewna. 1mp drewna sosnowego w metrowych wałkach to 0,65 m3. Z kolei 1m3 pomnożony przez mnożnik 1,54 daje nam 1 mp.

Jestem właścicielem lasu. Czy są jakieś limity ilości drewna, które mogę z niego pozyskać? Jak to zrobić zgodnie z prawem?

Każdy właściciel gruntu, oznaczonego w ewidencji jako las (symbol „Ls"), powinien mieć plan urządzania lasu lub uproszczony plan urządzania lasu. Jeżeli go nie ma, to powinien wystąpić do starosty, który z mocy Ustawy o lasach sprawuje nadzór nad lasami prywatnymi, o wydanie decyzji określającej zadania gospodarki leśnej. We własnym lesie należy oczywiście gospodarować zgodnie z zapisami ustawy o lasach, która obowiązuje dla wszystkich lasów, bez względu na formę ich własności, ale także respektować przepisy ustawy o ochronie przyrody oraz gospodarować według zasad hodowlanych, ochrony lasu i ochrony przeciwpożarowej.

Ile drewna można wyciąć w prywatnym lesie w toku normalnych prac gospodarczych zaplanowano we wspomnianym uproszczonym planie urządzania lasu.

Po wycięciu drewna należy zwrócić się do leśniczego nadzorującego lasy prywatne o zalegalizowanie pozyskanego surowca, nawet jeśli przeznaczamy go na własny użytek (kto nadzoruje określony las dowiemy się w starostwie). Należy znać numer działki i obręb geodezyjny, gdyż ułatwi to współpracę z nadzorującym las prywatny. Wystawi on świadectwo legalności pozyskanego drewna i ocechuje je, nabijając plastikowe płytki koloru niebieskiego. Drewno należy przygotować do ocechowania samodzielnie dokonując jego odbiórki, tzn. dokonując pomiarów dłużyc lub stosów. Osoba nadzorująca prywatny las udzieli także bezpłatnej porady dotyczącej zasad prowadzenia gospodarki leśnej na naszej działce.


Najnowsze aktualności Najnowsze aktualności

Powrót

Połowa sezonu pożarowego w Nadleśnictwie Kliniska

Połowa sezonu pożarowego w Nadleśnictwie Kliniska

Nadleśnictwo Kliniska od lat jest jednym z najbardziej palnych jednostek  
w Polsce.
W minionym roku pożarów mieliśmy najwięcej, w latach wcześniejszych byliśmy
w pierwszej trójce, jeśli chodzi o ilość takich zdarzeń.

Zaewidencjonowaliśmy  od początku trwania aktualnego sezonu aż 45 pożarów. Łączna ich powierzchnia w 2021 roku to 1,42 ha, a przeciętna wielkość pożaru lasu to zaledwie 0,04 ha. Taka wielkość, przy wysokiej ilości zdarzeń, świadczy o bardzo dużej sprawności w wykrywaniu i skuteczności zwalczania tych niebezpiecznych dla przyrody przypadków.

Spaleniu najczęściej ulegała pokrywa gleby, a  straty powstałe w wyniku pożarów lasu oszacowano na 11 800 zł. 

Zaznaczyć tu należy, że Lasy Państwowe wzięły  na siebie całość spraw i kosztów związanych z wykrywaniem i dogaszaniem pożarów. Jesteśmy także jedynym dysponentem floty samolotów i śmigłowców służących do gaszenia pożarów wielkopowierzchniowych
w kraju. I to Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe finansuje w pełni jej utrzymanie.

Często trudno nam ustalić sprawcę pożaru, Większość przypadków została zaewidencjonowana jako: „z przyczyn nieustalonych”.

W akcjach gaśniczych na terenie zarządzanym przez Nadleśnictwo Kliniska w 2021 roku uczestniczyło ogółem 31 samochodów pożarniczych Państwowej Straży Pożarnej,
22 samochodów pożarniczych Ochotniczej Straży Pożarnej i 10 samolotów gaśniczych.

 

Dziękujemy wszystkim osobom biorącym udział w akcji bezpośredniej
w ochronie przeciwpożarowej lasu na terenie Nadleśnictwa Kliniska, za ogromne zaangażowanie, profesjonalizm i skuteczne działania w likwidowaniu zarzewi ognia oraz skutków zagrożeń.

 

Ochrona przeciwpożarowa lasów polega na realizacji przedsięwzięć mających na celu ochronę lasów jako środowiska i mienia przed pożarem poprzez trzy sposoby:

1) zapobieganie powstawaniu i rozprzestrzenianiu się pożaru lasu;

2) zapewnienie sił i środków do zwalczania pożaru lasu;

3) prowadzenie działań ratowniczych, w tym w szczególności działań gaśniczych.

 

Pożar lasu to niekontrolowany w czasie i przestrzeni samopodtrzymujący się proces spalania roślinnych i glebowych elementów środowiska leśnego charakteryzujący się emisją cieplną
i dymu oraz któremu towarzyszą zazwyczaj płomienie, wywołujący na ogół straty w środowisku ekologicznym i mieniu, a także zagrażający życiu i zdrowiu ludzi oraz zwierząt.

 

 

Główne zagrożenia pożarowe w Nadleśnictwie Kliniska:

  • linie kolejowe relacji Szczecin – Świnoujście oraz Szczecin – Stargard drogi:
    • ekspresowe i krajowe: nr 3 i nr 10,
    • wojewódzkie: nr 142 i inne,
  • parkingi i miejsca postoju zlokalizowane przy drogach,
  • penetracja lasów przez lokalną ludność  oraz turystów,
  • linie energetyczne przechodzące przez  tereny leśne,
  • Zespół Przyrodniczo-Krajobrazowy  „Torfowisko Reptowo”.

Zabezpieczenie przeciwpożarowe drzewostanów Nadleśnictwa Kliniska:

  1. Zapewnienie wymaganej ilości wody – punkty czerpania wody (PCW).

Nadleśnictwo Kliniska posiada 13 własnych PCW spełniających wymagania,
 z pięcioma właścicielami prywatnymi zostały podpisano porozumienia, na mocy których w przypadku pożaru jednostki LP mogą korzystać z zaopatrzenia wodnego.

  1. Dojazdy pożarowe.

Nadleśnictwo Kliniska posiada 53 dojazdy pożarowe spełniające  parametry określone w Instrukcji ochrony przeciwpożarowej lasu.

  1. Monitoring terenów leśnych.

Teren Nadleśnictwa Kliniska jest monitorowany przez system dwóch kamer telewizji przemysłowej umieszczonych na wieżach przeciwpożarowych, zlokalizowanych:

  •  przy siedzibie Nadleśnictwa Kliniska - wieża żelbetowa o wysokości  
     48,5 m n.p.t.
  •  przy siedzibie leśnictwa Cisewo w miejscowości Reptowo - maszt ze strunobetonu
    o wysokości  45 m n.p.t.
  1. Prognozowanie zagrożenia pożarowego lasu.

Celem prognozowania jest określenie możliwości zaistnienia pożaru, wyrażonej stopniem zagrożenia pożarowego lasu. Stopień zagrożenia pożarowego lasu decyduje o zadaniach i przedsięwzięciach organizacyjnych, które powinny być podjęte przez służbę leśną.

Stopień ten jest ustalany o godzinie 9.00 i 13.00 na podstawie pomiarów parametrów meteorologicznych (temperatury i wilgotności względnej powietrza oraz dobowej sumy opadu atmosferycznego) a także wilgotności ściółki sosnowej, będącej wskaźnikowym materiałem palnym, ze względu na dominujący udział sosny w polskich lasach.

Określanie stopnia zagrożenia pożarowego lasu wykonywane jest przez jednostki organizacyjne Lasów Państwowych z wykorzystaniem własnej, zautomatyzowanej sieci meteorologicznych punktów pomiarowych, która obejmuje prognostyczne i pomocnicze punkty pomiarowe, usytuowane na terenach leśnych.

 

5. Okresowy zakaz wstępu do lasu.

Wprowadzany jest przez Nadleśniczego, przy dużym zagrożeniu pożarowym, jeżeli przez
5 kolejnych dni wilgotność ściółki mierzona o godzinie 9.00 będzie niższa niż 10%.

6. Baza sprzętu przeciwpożarowego.

Wyposażenie zgodne z Instrukcją ochrony przeciwpożarowej lasu: hydronetki plecakowe, tłumice, szpadle, motopompa pływająca, środek pianotwórczy.

7. Obsługa ochrony przeciwpożarowej.  

Szybkie wykrywanie pożarów było możliwe dzięki osobom dyżurującym w Punkcie Alarmowo-Dyspozycyjnym oraz kierowcy samochodu patrolowo – gaśniczego. Nadleśnictwo Kliniska posiada własny samochód patrolowo – gaśniczy  Toyota Hillux ze zbiornikiem o pojemności 400l. l

8. Pracownicy nadleśnictwa.

Ogromną rolę odegrają pracownicy Nadleśnictwa, osoby pełniące funkcje Pełnomocników Nadleśniczego oraz specjaliści Służby Leśnej, Leśniczowie i Podleśniczowie, którzy w przypadku powstania zagrożenia są na miejscu i dozorują obszar pożarzyska do zapewnienia całkowitego bezpieczeństwa pobliskich drzewostanów.

  1. Straż pożarna.

Nieoceniony jest również wysiłek jednostek PSP oraz OSP, bez których pomocy nie udałoby się opanować niszczącego działania ognia.

  1. Mieszkańcy okolicznych miejscowości.

Duży wkład wykrywania zarzewi ognia mają także osoby, które przebywają w lesie. Czy to turyści, czy mieszkańcy okolicznych miejscowości. Ich szybkie sygnały daja nam szansę na szybką reakcję i podejmowanie walki z żywiołem w najszybszym możliwym czasie.

 

Jak zachować się podczas pożaru lasu?

Jeżeli jest to zarzewie pożaru i zauważysz tlącą się pokrywę ściółkową, trawę, pojedyncze gałęzie na niewielkiej powierzchni, a także zboże lub ściernisko podejmij próbę jego ugaszenia.

 

Jeżeli jest to pożar niemożliwy do ugaszenia przy pomocy dostępnych środków należy wówczas:

  • sprawdzić czy jesteś w bezpiecznym miejscu, jeśli nie – UCIEKAĆ !!!
  • sprawdzić, co się pali, ustalić dokładny „adres” pożaru,
  • zawiadomić osoby znajdujące się w strefie zagrożenia,
  • zaalarmować Straż Pożarną 998, policję 997,
    skorzystać z telefonu alarmowego 112,
    zawiadomić osoby funkcyjne (leśniczy, strażnik leśny itp.)
  • podać zebrane wcześniej informacje – cechy charakterystyczne pożaru (co się pali, gdzie, czy występuje zagrożenie pożarowe dla ludzi, obszarów miejskich ?)
  • podać swoje dane osobowe: imię, nazwisko, numer telefonu.

Apelujemy  o szczególną ostrożność podczas przebywania w okolicach terenów leśnych oraz zgłaszanie każdego niepokojącego zdarzenia bezpośrednio do Nadleśnictwa bądź na numery alarmowe. Przypominamy, że w dalszym ciągu obowiązuje zakaz używania otwartego ognia, w tym rozpalania ognisk, grilla, palenia tytoniu, również w obrębie obiektów turystycznych.

 

Życzymy bezpiecznych i słonecznych wakacji !!!

 

 

 

Tekst: Tomasz Tomaszewicz