Wydawca treści Wydawca treści

Biegi na orientację

Lubisz biegać, ale znudziło ci się bicie rekordów prędkości? Spróbuj czegoś nowego. W biegach na orientacje równie ważna co sprawne nogi i płuca jest głowa.

O co chodzi w biegu na orientację? O jak najszybsze przebycie określonej trasy wyznaczonej punktami kontrolnymi. Którędy zawodnik pokona dystans pomiędzy kolejnymi punktami, zależy tylko od niego: jego sprawności poruszania się w terenie, zmysłu orientacji i strategii. Do pomocy ma - coraz bardziej zapomniane w dzisiejszych czasach nawigacji satelitarnych - mapę i kompas. Żeby ukończyć zawody, musi zaliczyć wszystkie punkty w odpowiedniej kolejności. Swoją obecność w tych miejscach potwierdza na karcie startowej lub, coraz częściej, na specjalnym chipie.

Historia z armią w tle

Biegi na orientację wywodzą się ze Skandynawii. Pierwsze zawody zorganizowano jeszcze w XIX w. w Norwegii. Początkowo dyscyplina  cieszyła się niewielkim zainteresowaniem i startowali w niej głównie wojskowi. Dla cywilów, w czasach gdy sport nie był tak popularny, jak dziś, pokonanie dwudziestokilometrowych tras było zbyt wielkim wyzwaniem. Dopiero kiedy skrócono dystans  orienteering stał się popularniejszy wśród amatorów. W latach trzydziestych XX w. rozegrano pierwsze zawody międzynarodowe, a po drugiej wojnie światowej biegi na orientację zaczęto uprawiać poza Skandynawią, w 1961 r. powstała Międzynarodowa Federacja Sportów na Orientację, a pięć lat później odbyły się pierwsze mistrzostwa świata.

Dziś ten sport wciąż najpopularniejszy jest w Europie. Nieco mniejszym zainteresowaniem cieszy się w Ameryce Północnej, Wschodniej Azji i Australii.

Chociaż jest dyscypliną olimpijską, nigdy nie znalazł się w programie igrzysk. I pewnie długo nie znajdzie. Biegów na orientację w zasadzie nie sposób pokazać w telewizji ze względu na zbyt rozległy teren rozgrywania zawodów. Z tego samego powodu oraz tego, że biegi zazwyczaj organizowane są w lesie, trudno oczekiwać tłumu kibiców. Pomimo tej niemedialności, popularność orienteeringu rośnie, a na największych zawodach startuje nawet 25 tys. biegaczy. To liczba porównywalna z frekwencją na największych maratonach na świecie.

O co w tym chodzi?

W biegu na orientację bardzo ważna jest mapa, ale nieco inna od tych  używanych podczas leśnych wędrówek. Podstawowa różnica polega na tym, że lasy oznaczone są na niej  różnymi odcieniami zieleni. Im ciemniejszy kolor, tym gęstszy las, a więc poruszanie się w nim trudniejsze. Takie oznaczenia pomagają zdecydować czy lepszym rozwiązaniem będzie bieg najkrótszą trasą przez gęstwinę, czy lepiej trochę nadłożyć drogi i pokonać trasę przez rzadsze zarośla.

Reszta oznaczeń przypomina te powszechnie używane. Niebieskie elementy to obiekty wodne: rzeki, strumienie, jeziora, bagna czy studnie. Brązowe poziomnice obrazują ukształtowanie terenu: góry, pagórki, muldy, jary itp. Czarne znaczki pokazują charakterystyczne obiekty, np. głazy, myśliwskie ambony czy np. jaskinie.

Skala map używanych w orienteeringu jest dużo mniejsza niż turystycznych, zwykle 1:15000 lub 1:10000 (1 cm na mapie odpowiada 150 lub 100 metrom w terenie), a w wypadku biegów sprinterskich - nawet mniej niż 1:5000. Oczywiście nie obejdzie się tez bez kompasu. To dzięki niemu można ustawić mapę względem północy, a także przemieszczać się pomiędzy punktami kontrolnymi na azymut.

Punkty kontrolne podczas biegu na orientację oznaczone są tzw. lampionami. To biało-pomarańczowy lub biało-czerwony znacznik w kształcie sześcianu. Każdy z  punktów ma swój kod.
wyposażony jest też w perforator, za pomocą którego uczestnik oznacza kartę startową lub, coraz częściej, elektryczny czujnik, który rejestruje chip zawodnika.

Naturalnie w lesie

Najpopularniejszym biegiem na orientację jest bieg klasyczny (nazywany też długim). W równym stopniu sprawdza on techniki orientacji, co sprawność i wytrzymałość zawodnika. Pokonanie trasy zajmuje zwycięzcom około 75-90 minut. Biegi średniodystansowe nastawione są przede wszystkim na dobrą nawigację. Najlepsi kończą je mniej więcej w pół godziny. W biegu sztafetowym wygrywa ta - najczęściej trzyosobowa - drużyna, której zawodnicy po kolei zaliczą jak najszybciej i bezbłędnie swoje trasy. Organizuje się także biegi sprinterskie, nocne, długodystansowe czy punktowe, w których trzeba w określonym czasie zaliczyć jak najwięcej punktów kontrolnych.

Naturalnym terenem do uprawiania biegów na orientację są lasy. Dlatego też Lasy Państwowe postanowiły przyjść z pomocą miłośnikom tej dyscypliny. W 2011 r. Ogólnopolski Komitet Organizacyjny Biegu na Orientację Leśników przedstawił koncepcję Zielonego Punktu Kontrolnego. Chodzi o zainstalowanie w lasach lub parkach stałych punktów kontrolnych, które umożliwiłyby bieg w dowolnym czasie. Takie standaryzowane punkty mają logo właściciela, zarządcy terenu lub sponsora, plakietki z symbolem orienteeringu, kasownik (perforator) kart kontrolnych oraz kod kreskowy umożliwiający elektroniczne potwierdzenie obecności zawodnika. Do tego zarządcy terenu przygotowują znormalizowane mapy do orienteeringu, które uczestnicy biegu będą np. mogli ściągnąć z internetu.

Do tej pory powstało ponad czterdzieści projektów Zielonych Punktów Kontrolnych w Lasach Państwowych. Są takie na terenie nadleśnictw: Krynki, Bytów, Przedborów, Olsztynek,  Wieruszów, Maskulińskie, Spychowo, Brynek, Gdańsk, Mielec, Strzebielino, Hajnówka, Lipka, Woziwoda, Miękinia, Elbląg, Dojlidy, Solec Kujawski, Supraśl, Krasnystaw i Augustów. Ich wykaz można znaleźć na stronie www.zielonypunktkontrolny.pl.
 


Polecane artykuły Polecane artykuły

Powrót

NOCLEGI KWATERA MYŚLIWSKA

NOCLEGI KWATERA MYŚLIWSKA

 

  

Kwatera Myśliwska „Łęsko"

Łęsko 1

72-100 Goleniów

Sam budynek Kwatery Łowieckiej „Łęsko”  jak i jej otoczenie czynią ją idealnym i harmonicznym miejscem do wypoczynku, a także dają możliwość bezpośredniego kontaktu z naturą dla wszystkich pasjonatów przyrody oraz lasu. Znajdą się także możliwości dla aktywnych jak i mniej aktywnych sportowo. Kwatera znajduję się przy szlaku rowerowym przebiegającym przez piękne uroczyska leśne. Teren wokół umożliwia także spacery w bliskiej odległości od doliny rzeki Iny, gdzie w sezonie jest bardzo duża kompensacja spływów kajakowych, a także atrakcja dla wędkarzy z całego regionu oraz kraju.

Kwatera Łowiecka „Łęsko” posiada 15 miejsc noclegowych

Na parterze znajdują się duża jadalnia mogąca pomieścić do 17 osób oraz kuchnia.

Na I piętrze znajdują się pokoje wyposażone we własną łazienkę stwarzając lepszy komfort dla użytkowników kwatery łowieckiej. Łączna ilość pokoi na pierwszym piętrze to 4 pokoje dwuosobowe oraz 2 pokoje pojedyncze z czego jeden pokój jednoosobowy nie jest wyposażony w samodzielną łazienkę jest to łazienka ogólnodostępną usytuowaną na korytarzu I – ego piętra. Na tym piętrze znajduje się również salon z kominkiem, małym tarasem, a także TV SAT, WIFI, chłodziarko – zamrażarka.

Na II piętrze znajdują się 2 pokoje dwuosobowe oraz pokój dwuosobowy z możliwością dostawki na trzyosobowy z jedną łazienką ogólnodostępną usytuowaną na korytarzu.

1.  Pokój 1 osobowy 130,00 zł brutto za dobę (120,37 netto),

2.  Pokój 2 osobowy (łazienka wspólna) 160,00 zł brutto za dobę (148,15 netto),

3.  Pokój 2 osobowy 180,00 zł brutto za dobę (166,67 netto),

4.  Pokój 2 osobowy do pojedynczego użytku 150,00 brutto za dobę (138,89 netto),

5.  Pokój 3 osobowy (po uzgodnieniu) 230,00 zł brutto za dobę (212,96 netto).

Opłata za pokój zawiera w sobie możliwość skorzystania z kuchni w celu samodzielnego przyrządzenia prostych posiłków (śniadanie, kolacja) oraz gorących napojów (kawa, herbata itp.), ewentualnie podgrzania gotowych dań (bez gotowania dań obiadowych i pieczenia).

Osoby korzystające z kuchni zobowiązane są do bieżącego jej sprzątania oraz pozostawienia jej, jak i wykorzystywanego sprzętu w czystości.

Kwaterę Myśliwską Łęsko poleca serwis noclegowy meteor-turystyka.pl, w którym znajduje się prezentacja naszego obiektu.

Korzystanie z jadalni – 130 zł brutto (105,69 zł netto) za dobę (dla gości hotelowych),

Wynajęcie sali jadalni osobom nie korzystającym z noclegu – 160 zł brutto (130,08 zł netto) za pierwszą godzinę + 50 zł brutto (46,30) za każdą następną.

 Istnieje możliwość wynajęcia wiaty turystycznej, chatki „Flisackiej" usytuowanych obok siedziby Kwatery Myśliwskiej „Łęsko" z pięknym widokiem na staw, a także dolinę rzeki Iny

Ceny wynajmu obiektów: 

Wiata turystyczna – znajduję się na polanie przed budynkiem Kwatery Łowieckiej z miejscem na ognisko. Pierwsza godzina 220,00 zł brutto (178,86 zł netto) – cena obejmuje rezerwację miejsca oraz dostarczenie 0,5 m. p. drewna na ognisko, każda kolejna godzina najmu obiektu – 36,00 zł brutto( 29,27 zł netto). W przypadku najmu wiaty turystycznej, wraz z możliwością korzystania z energii elektrycznej, ustala się ryczałtową stawkę za energię elektryczną w wysokości  – 50,00 zł brutto (40,65 zł netto) za 1 dzień.

Chatka „Flisacka" – Pierwsza godzina 180,00 zł brutto (146,34 zł netto), każda kolejna godzina najmu obiektu – 36,00 zł brutto ( 29,27 zł netto) W przypadku najmu Chatki „Flisackiej", wraz z możliwością korzystania z energii elektrycznej, ustala się ryczałtową stawkę za energię elektryczną w wysokości  – 50,00 zł brutto (40,65 zł netto) za 1 dzień.

 

Rezerwacji pokoi w Kwaterze Myśliwskiej "Łęsko" oraz wiaty i chatki można dokonać od poniedziałku do piątku w godz. 7.00-15.00 poprzez złożenie zapytania drogą elektroniczną lub pisemnie, e-mail: kliniska@szczecin.lasy.gov.pl

 

Serdecznie zapraszamy!